ونیمکت تنها بود, واو تنها بود وهوا .....
قلب نیمکت نفس آدمی بود
که حجم سکوتش را در نگاهش می طلبید
وسکوت پرنده ای بود
که به خانه ی آرزو سرک می کشید
ورنگها همه قهر کرده بودند در نگاهش
و نیمکت شاهد رد شدن
آرزو وهوا............