پنجره........

پنجره را بست

پرده ی پولکی تنش را بدرید و

گفت،سزاوار عریانی شدی

پنجره نور را نخواست

داغ دیدگی خورشید را ندید

وندانست که خورشید با نگاه پنجره آغاز می شود

پنجره زندان ماندگاری بود و

خیال گم شده ی خو ابش  

پنجره شاید به انتظار اشک بود .......

و ندانستند......